Het gebouw bestaat weer uit enkele rechthoekige bouwblokken met elk een eigen karakteristiek, die samen een compositie opleveren van liggende zittende en staande vormen.
De geledingen van open en dichte delen in de gevels worden als terugkerend motief begeleid door de betonnen banden onder en boven de doorgaande reeksen van raamopeningen. In de langere gevels zijn de ramen twee aan twee iets naar elkaar toegetrokken, zodat er een dubbel ritme ontstaat dat de bloklengtes overzichtelijk en leesbaar houdt.
In 1985 is het gebouw uitgebreid door een extra kantoorvleugel met een lichte knik aan te laten sluiten op het bestaande complex. De centrale toegang wordt gevormd door een poort in de lage voorvleugel en een luifel daarboven die een begeleiding geeft aan het binnenkomen.
Bij de verbouwing tot cultureel centrum Perron 3 in 2008 is onder meer aan de kant van het station een grote zaal toegevoegd in de vorm van een zwarte doos die in schril contrast staat tot het oorspronkelijke complex.