Met als basement de aanwezige restanten van een donjon op de noordoostelijke hoek van de veertiende eeuwse stenen stadsmuren van de vesting Heusden, juist zichtbaar boven de zeventiende eeuwse aarden omwalling, is onlangs, na enkele eeuwen weer een toren verrezen, die fungeert als clubhuis voor de nieuw aangelegde jachthaven. De basisvorm van de afgeronde hoektoren is tot een gekantrechte veelhoek herleid en de met leien afgedekte kap is even boven de bouwmassa uitgetild. De eenvoudige, direct afleesbare hoofdvorm en een minimum aan detaillering geven aan het gebouw een rustig, tijdloos aspect. Vanuit het centrum van Heusden gezien staat de toren voor de helft in het profiel van de Putterstraat en fungeert ze als scharnierpunt en blikvanger op een strategisch punt tussen het binnen en het buiten van de vestingstad.