Het complex is gesitueerd in een parkachtige omgeving tussen een voormalig klooster/bejaardenoord en een school, beide projecten van architect Kropholler en gebouwd rond 1940. Gekozen is voor een traditionele opzet mede door het feit dat bestemmingsplantechnisch een kap noodzakelijk was.
Het gebouw diende ons inziens te passen bij de belending, zonder het te beconcurreren. Dit laatste uit respect voor de tot rijksmonument verheven belendingen.
Een verspringing in de voorlijn was de aanleiding een linker en lager gedeelte ( twee lagen ) te maken in aansluiting op het schooltje en een rechter, hoger gedeelte ( drie lagen ) naast het klooster.
Door de loggia’s over de eerste twee woonlagen uit te bouwen en de kopgevels zelfstandig te behandelen ontstond een verwantschap met het klooster. De eerste en tweede woonlaag zijn uitgevoerd in een lichte bouwsteen en geaccentueerd door de hoogte van de uitbouwen; de derde woonlaag is in een donkere steen toegevoegd.
De entree is centraal doch in massa ondergeschikt vormgegeven en vervolgens in de gevelbehandeling (grote pui) aandacht gegeven.
Strenge ritmiek. de onderlinge tweeverdeling, de geleding tussen onder- en bovenbouw.de accentuering van de toegepaste maten in doorgaande prefabbeton banden en een sober kleur- en materiaalgebruik kenmerken het gebouw.