Jan Peterse bouwde in 1968 zijn eigen woonhuis. Er waren twee bouwlagen met plat dak toegestaan. Omdat bovendien maar een relatief klein oppervlak mocht worden bebouwd, zijn alleen de slaap- en sanitaire ruimten afgescheiden. Omwille van de bruikbaarheid van het huis bracht Peterse een ruimtelijke en plastische geleding aan, die tevens een eenvoudige constructie mogelijk maakte. Centraal in de woning staan twee gemetselde muurdammen waarop een over de volle breedte doorlopende betonbalk rust. Deze stelling herhaalt zich op de verdieping. De betonbalken dragen respectievelijk de houten verdiepingsvloer en de balklaag van het platte dak. De overige afscheidingen zijn door middel van houten wanden gerealiseerd.
De gekozen maatverhoudingen maken dat de ruimte als een samenhangend geheel wordt ervaren. Door de onderling afgestemde plaatsing van muurdammen en houten scheidingswanden zijn diagonale zichtlijnen ontstaan, die essentieel zijn voor de beleving van de ruimte.